Magura Witowska

Magura Witowska
Trasa nr 7.1

Współrzędne GPS początku i końca trasy
Początek i koniec: Parking przy kościele w Witowie
N: 49°19’33,38”
E: 19°49’22,71”

  • miejscowość: Witów
  • gmina: Kościelisko
  • długość trasy: 11 km
  • różnica wysokości 500 m:
  • czas przejścia: 4,5 h (2,5h na szczyt Magury Witowskiej)
  • odległości: Biały Dunajec – 26 km, Czarny Dunajec – 14 km, Kościelisko – 10 km, Poronin – 22 km, Szaflary – 31 km
  • nawierzchnia: chodnik, płyty betonowe, leśna droga zmieniona przez wodę, polna droga trawiasta.

Witów – największa (65 km2) wieś Gminy Kościelisko. W części tatrzańskiej Dolina Chochołowska oraz Dolina Lejowa (czasowo niedostępna – szlak zamknięty z powodu powalonych drzew). Nazwę swą, na początku XVII wieku, wziął on od nazwiska wielkorządcy krakowskiego i nowotarskiego starosty – Stanisława Witowskiego. Na cześć króla Zygmunta III Wazy miał być lokowany jako miasto – Zygmuntowo – lecz nigdy do tego nie doszło. więcej na: www.koscielisko.com.pl
Kościół Matki Bożej Szkaplerznej w Witowie – starania o zezwolenie na budowę kościoła trwały 9 lat a zezwolenia udzielił cesarz Franciszek Józef jednocześnie przesyłając ofiarę na ten cel. Projekt opracował inż. arch. Jan Tarczałowicz. Prace rozpoczęto w 1910r. a ukończono w 1912. Kościół został poświęcony w święto Matki Bożej Szkaplerznej 12.07.1912r.
więcej na: www.parafiawitow.pl

Wycieczkę rozpoczynamy na parkingu (WC) przed kościołem. Do Witowa można dojechać także busem z Zakopanego lub Czarnego Dunajca. Schodzimy w dół do drogi wojewódzkiej Czarny Dunajec – Zakopane i skręcamy w prawo. Jednostronny chodnik podnosi bezpieczeństwo.

0,7 km – Po prawej stronie stacja narciarska Witów-Ski, restauracja regionalna Witowianka. W drodze powrotnej można spróbować regionalnych przysmaków i nie tylko. Dalej w lewo droga asfaltowa w kierunku miejscowości Dzianisz a także znakowany szlak przez Płazówkę  na Butorowy i Gubałówkę (za mostem w prawo – opis trasa 7.2).

Nie zmieniamy kierunku. Mijamy siedzibę Zarządu Wspólnoty Leśnej Uprawnionych 8 wsi, która jest gospodarzem między innymi znacznej części Doliny Chochołowskiej. Po prawej obiekt gastronomiczny „Pełna Chata” z kącikiem dla dzieci oraz pizzą dla zwolenników tradycyjnej nie naszej kuchni ale do każde danie można spodhalić. Dalej po prawej stronie mijamy punkt informacji turystycznej działający w ramach Małopolskiego Systemu Informacji Turystycznej.

1,5 km – koniec zabudowy początek podejścia na Magurę Witowską (znaki czarne). W prawo drogą z płyt betonowych pod górę i w las odcinkiem o największym nachyleniu na naszej trasie przez około 500 metrów.
2,2 km – Polana Mnichówka, którą skrajem lasu obchodzimy od północy i zachodu. Na tym odcinku możemy zobaczyć efekty działania wody, która wyżłobiła w drodze obniżenie ukazując strukturę skał poniżej warstw gleby.
3,2 km – Hurchoci Wierch (1050 m npm) zalesiony szczyt w paśmie Orawicko – Witowskich Wierchów. W pobliżu polana z zabudowaniami mieszkalnymi. Szlak prowadzi łagodnie w górę w kierunku następnego szczytu również niewybitnego (niewielka różnica wysokości w stosunku do otoczenia).
4,4 km – Witowski Przysłop (1164 m npm). Grzbietem Witowskiego Przysłopu przebiega granica europejskiego działu wodnego pomiędzy zlewiskiem Morza Bałtyckiego i zlewiskiem Morza Czarnego. Drogą wzdłuż granicy ze Słowacją w kierunku zachodnim na szczyt Magury Witowskiej (1232m npm).
5,6 km – Magura Witowska/Oravicka Magura – na szczycie miejsce do odpoczynku (niestety tylko zadaszenie bez ławeczki). Po stronie słowackiej znakowany szlak do miejscowości Oravice (czas przejścia według znaków 1:25h) z odgałęzieniem do Suchej Hory (znaki żółte 2:25h). Jeżeli nie idziemy się moczyć to albo wracamy tą samą drogą albo kontynuujemy wędrówkę ale już bez pomocy znaków. Kierujemy się wzdłuż granicy (na północ) aż do polany Skoruszówka, na której zobaczymy liczne zabudowania/szopy.

Możemy wybrać trudniejszy orientacyjnie wariant powrotu i po wyjściu z lasu (na wysokości granicznika 264/4) odbić na wschód południowym skrajem polany (ok. 300m) potem ok. 200m przez las aż do polany Między Potoki. Droga po północnej stronie polany powinna doprowadzić nas do lokalnej drogi asfaltowej, która łączy się z droga wojewódzką w pobliżu miejsca gdzie zaczynały się płyty betonowe.
8,1 km – ostanie zabudowania na Skoruszówce – na wysokości ostatniej szopy obijamy w kierunku wschodnim słabo widoczną drogą trawiastą wzdłuż pojedynczych wysokich drzew. Ok. 400 metrów poniżej po prawej ściana lasu a jeszcze niżej po lewej górna stacja wyciągu krzesełkowego kompleksu Witów-Ski. Dalej albo w lewo i w dół wzdłuż wyciągu lub w prawo i w dół miedzy zabudowaniami do drogi wojewódzkiej.
10,3 km – restauracja Witowianka – jemy a potem w lewo do początku trasy lub w prawo i pizza i powrót do początku trasy lub tylko w lewo do początku trasy.
11 km – parking przy kościele, koniec trasy.

Mapy:

1. Mapa w formacie jpg – zalecana dla urządzeń mobilnych (otwórz plik)

2. Mapa w formacie pdf do druku (pobierz plik)

3. Mapa interaktywna.